 |
| Ver tema anterior :: Ver siguiente tema |
| Autor |
Mensaje |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:06 pm Título del mensaje: GERARDO ESTEBAN |
|
|
http://elrincondelpoeta.net/postales/index.php?cmd=ecard&card=148
GERARDO ESTEBAN
POEMARIO
| Gerardo Esteban escribió: |
Ayer abriste mis ojos,
me distes alas amor
y me enseñaste que la vida está fuera.
Cerré mi corazón en cárcel voluntaria.
¡Tu mi dueña!
Como pajarillo enjaulado
en jaula de puertas abiertas,
temeroso de alzar el vuelo
y encontrar las tormentas.
Ayer tus manos me tomaron
y me lanzaron a los vientos,
no más sufrimientos
por un amor que no llega.
Ayer me enseñaste amor,
que la vida esta fuera.
No se si encontrare alimentos.
Tal vez otras jaulas me atrapen.
Quizás las tormentas me maten
en este intento de volar.
¡Pero ya estoy en el aire!
¡Mi amor, tú me lanzaste!
Pájaro soy en libre vuelo,
al viento de mi mundo pequeño.
No volaré lejos te aseguro,
más sufrimientos no quiero,
que no pueda soportar.
Tengo que conocer lo que me rodea,
aprender de viento y marea…
y vivir mi vida de fuera…
¡Vivir en libertad!
Castellet
09/12/07
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:11 pm Título del mensaje: |
|
|
¡Aviso previo!
Este poema
¡Está caliente!
O sea, que si te va
a molestar u ofender.
¡Mejor no lo leas!
Cada vez que te veo.
Se me revolucionan
las hormonas como adolescente,
y no veas como me pones,
pensarte en ciertas situaciones.
¡Uf, no se si seguir!
¿Vos querés que yo siga?
Es que ya me haces,
¡Cosquillas en la barriga!
Bueno yo sigo,
cuando querás, vos me paras.
Aunque parado ya estoy,
pensándote tiernamente,
pero maldigo mi suerte,
pensarte así y no tenerte…
No es un poema de amor,
y amarte a ti yo podría,
así durante toda la vida.
Es un poema de hormonas,
que cuando te pienso,
se me revolucionan.
Continúo pensando,
que al verte la sangre me alteras,
y cuando te tengo de veras
de mi arrancas poemas.
El cuerpo se me estremece
y todo en el se me crece.
Espero no te moleste
que te sea sincero,
pero amarte así yo quiero,
siempre y eternamente,
¡Con ese, mí cuerpo caliente!
Castellet
03/08/08
| | | | | 
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:16 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Montserrat
Eres única y misteriosa diosa,
difícil resumir lo que despiertas
montaña de laderas descubiertas,
siempre presente y alzándote airosa.
De miradas, presiones envidiosas.
Montserrat, mi montaña siempre amada,
tantas veces recorrida, explorada
en los vértices de cumbres y fosas.
Eres una parte de mí, no puedo
ya olvidar que tan cerca yo nací,
y en tu falda fui creciendo, que cuando,
un día de mi vista te perdí,
la añoranza me hizo volver a ti.
Montaña Montserrat, siempre sentí,
¡Qué te llevo en el alma!
Montserrat
Ets única i misteriosa devesa,
difícil resumir el que despertes
muntanya de besants descobertes,
sempre present i alçant-se airosa.
De mirades i pressions envejoses.
Montserrat, la meva muntanya sempre estimada,
tantes vegades recorreguda i explorada
en els vèrtex dels cims i els avencs.
Ets una part de mi, ja no puc
oblidar que tan a prop de tu vaig néixer,
i a las teves besants na creixent, que quan,
un dia els meus ulls et varen perdre,
la enyorança em va fer tornar a tu.
Muntanya de Montserrat, sempre vaig percebre,
Què et porto a dins l’ànima!
Castellet
31/07/08
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:29 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
¡Cómo quisiera amar
sin más necesitar!
Si pudiese vivir solo de amor,
no necesitar más nada
que los besos de mi amada
y en las noche su calor
Si ella no necesitase más nada
que mis besos y mi amor,
mis abrazos y calor,
solo a mi vivir pegada.
Tú y yo felices seríamos
ya tan solo con amarnos.
Y si la vida fuese tan sencilla
cual tomar una pastilla,
a grandes dosis de amor
tomaríamos los dos.
Como me gustaría ya poder
vivir sin más, y no necesitar
más nada, que sentirte respirar
y contigo en el día amanecer.
Como tenerte y no querer
más nada, que solo el querer.
Ya ni siquiera el respirar,
y vivir tan solo de amar.
¡Cómo quisiera amar
sin más necesitar!
¡Solos tú, yo, los dos!
Castellet
27/07/08
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:38 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Roce de labios…
No fue adiós, ni tampoco despedida.
El último roce en nuestros labios…
quizás tan solo fueron los presagios,
de una partida que se dio perdida.
Y nuevos me dan la bienvenida…
abriéndose camino hoy aun incierto.
Pero también sin mucho desconcierto,
llenándome ya el corazón de vida.
Ósculos osados y tan vivaces…
¿De que designios serán ellos, pues,
tan cercanos y cálidos capaces?
Si ya en lo cotidiano de mis días,
no son más adioses ni despedidas.
¡Sí holas, roce de labios y caricias!
Castellet
01/09/08
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:40 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Amar y ser amado
Sueño dorado, amar y ser amado
¡Pero como cuesta un día alcanzarlo!
Y toda la vida se va marchando
pero tan pocos consiguen lograrlo.
Algunos nunca vieron existía,
y que el amor alcanzarlos podía.
Otros tantas veces dieron de bruces
con un amante que no los quería,
que así llenaron su vida de cruces,
de ilusos sueños y amores de un día.
Tal vez algunos si fueron amados
sin saberse queridos, les pasó
así la vida dandole repaso,
de otros amores y besos soñados.
A otros si les dio el amor que querían,
no dieron valor, así lo perdían.
Unos pocos, si también lo alcanzaron
y compartido por toda una vida,
plena felicidad en la partida
y buen ejemplo de amor nos legaron.
Tan difícil amar y ser amado,
que aun siquiera sabiendo bien de cierto
que dos seres desean hoy su encuentro,
eso les valga para alcanzarlo…
Castellet
31/05/08
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:45 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Sueños y quimeras
En sueños y quimeras hermosas,
mi mente ocupada yo quisiera.
Pero mi mente ocupa otras cosas.
Si de tu amor y de ti dispusiera,
ya nada me robaría el enfoque.
Y hacerte una reina yo pudiera,
que en mi vida su trono coloque.
Pero como llegar si pierdo mi norte
y caminos que esta mente conoce.
Castellet
04/02/07
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 16, 2008 8:57 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Cúspides de goces…
Lejos ya, de perderme en mi noche,
voy alcanzando cúspides de goces.
¡Que me llegan intensas, sin reproches!
¿Acaso son caricias que aún no conoces?
Y te estremecen hoy las entrañas.
¿O es que acaso me extrañas?
Si no te hago arder con mis mañas.
Yo si te puedo decir que te cojo,
hoy con todas mis ganas…
Atrás queda la noche y se abre mañana.
Cuando te tengo, ya no me sonrojo,
me entrego a ti con el alma…
perdiéndome entre tus pliegues,
recorriéndote hasta que llegues,
¡Tú a perder toda calma!
Castellet
06/09/08
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 23, 2008 9:35 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Algo inolvidable…
Somos río inagotable de amor,
que nacido fuerte como torrente,
deslizándose en su brava vertiente
de sabana, alcanza llano candor.
Como al igual que las aguas calmadas
recorren valles y dan esplendor,
besos acarician montes en flor,
los roces dejan tus sendas mojadas.
Y vuelve el río de nuevo a ser bravo,
recorre el cauce camino del mar,
dejándote su húmeda huella y clamor.
Algo inolvidable te ha de marcar
en su ronda, entregando lo mejor
para que siempre florezca tu amor.
Castellet
12/10/08
"Diseño Stella Maris"
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 23, 2008 9:45 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Resurgir de mis cenizas
En los cielos que hoy me inspira tu mirada,
quiero como duende resurgir de mis cenizas.
Alzar el vuelo como Ave Fénix que exorcizas
en los sueños que me llevan a ti, amada..
Más no te pido de la vida ahora nada,
dime solo lo que quieras que te dé,
que la luz de tu mirada me da Fe.
Blanco ni Negro ya no es nada.
Radicales colores tratándose de amores,
en gris o multicolores son mejores…
Secretos que se quedan en memoria,
como Cáliz Sagrado en su custodia.
Seres que se aman, alcanzándoles la gloria.
Nunca serán del amor una parodia.
Dudas o temores, quedaron ya olvidados,
renovando para ellos bella historia…
Castellet
01/10/08
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
POEMARIOS
¨
Afiliado: 05 May 2005
Aportes: 2192
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Dom Nov 23, 2008 9:47 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Saliendo a la vida...
Como la flor hermosa que conservo
creciendo aún en el desierto de mí alma,
ya siempre supe, ¡me robó la calma!
Eres parte importante de mi acervo.
Y te siento en mis arenas tendida,
dorada bajo un cielo azul inmenso,
rodeada por los vientos... te pienso
y pasiones desatas en mí vida...
¿Cómo ya un día tenerte en la vida?
Beber las aguas, de ti yo querría.
Y esa flor que se conserva tan pálida,
pero viva, regada con tu amor,
tus caricias, cielos alcanzaría
en aras de mi universo interior.
¡Saliendo ya a la vida!
Castellet
12/08/08
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
Poeta Asociado
*

Afiliado: 03 Oct 2009
Aportes: 345
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Mar Oct 13, 2009 9:50 pm Título del mensaje: GERARDO ESTEBAN (BORRADOR) |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Ver la vida en poesía
Tú quizás no seas muy consecuente,
al ver toda la vida en poesía,
verbalizar que pasó cada día.
Pero resultará muy elocuente,
ver la vida de un modo diferente,
pasar por poética auditoría,
las cosas simples que a la mayoría
de gente les suceden igualmente.
Y es qué, viendo la vida en poesía,
con tu gran corazón y alma poeta,
tal vez no vencerás la hipocresía,
o si dudas, no te sirva esa treta.
Pero de un modo puntual y evidente,
verás la vida más bella y completa.
¡Alcanzarás nueva meta!
Castellet
24/07/09
| | | | |  |
|
|
|
|
|
 |
Poeta Asociado
*

Afiliado: 03 Oct 2009
Aportes: 345
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Mar Oct 13, 2009 9:53 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Un solo cuerpo
Savia de trigo verde corre en tus venas,
y desnuda en cuclillas sobre tu lecho,
esperas que llegue y me abrace a tu pecho.
Te escribiré sutil lienzo de poemas,
en los embozos que te cubren apenas.
Y renacerán ejidos de mar verde,
en la mirada que en mis ojos se pierde.
Lejos del cuerpo... ¡Yo te dejo las penas!
La roja sangre que por dentro te prende,
de escarlata tiñe tus dos cerros blancos,
creciéndose, alzándose firmes y francos.
Son campos que siguen haciendo su alarde
y deben seguir avanzando en la tarde.
Con mareas y olas de verde pasión,
que nos hacen amarnos con ilusión.
Unidos... ¡Somos un solo cuerpo que arde!
Castellet
06/10/09
| | | | |
|
|
|
|
|
|
 |
Poeta Asociado
*

Afiliado: 03 Oct 2009
Aportes: 345
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Mar Oct 13, 2009 9:55 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Mi dulce Luna (Romance)
Cuando te emerjan los sueños
y zurciéndote la entraña,
sientas delirio. Tú verás:
¡Siempre la Luna se asoma!
En las noches sin estrellas
porque la dueña domina,
sabrás qué, las veces que
con amor piensas en ella,
son parte de ese candor
con que naciste a la vida.
¡No crees nunca secreto!
¡Siempre la Luna se asoma!
Ese amor que vence duda,
llenándote de cordura,
lleva consigo dulzura,
pasión y mucha ternura.
De eso la luna es testigo.
Siempre curiosa a tu vida,
la dulce Luna se asoma
y ¡noche oscura ilumina!
Castellet
09/09/09
| | | | |  |
|
|
|
|
|
 |
Poeta Asociado
*

Afiliado: 03 Oct 2009
Aportes: 345
Medallas: 1 (Ver Mas)
points
|
Publicado: Mar Oct 13, 2009 9:59 pm Título del mensaje: |
|
|
| Gerardo Esteban escribió: |
Deseo…
Como la mariposa
aspira conseguir su empeño,
en el afán de libar la rosa.
Pretendo alcanzarte
en cielo de tu anhelo,
derritiéndome del hielo
en tu corazón ardiente.
Ávido recibo con afán
la miel de tu deseo.
Sueño como incauto,
apartarte de tu gente,
despertando la codicia
y solo para mí tenerte…
Vives arraigada
en el fondo de mi mente,
tan sedienta de tus besos,
caricias y embelesos.
Que siento ansias de beberte.
Libo en tus entrañas…
¡Y tú manas como fuente!
Castellet
22/08/09
| | | | |  |
|
|
|
|
|
 |
|
|
No puede crear mensajes No puede responder temas No puede editar sus mensajes No puede borrar sus mensajes No puede votar en encuestas
|
|
|